Het was in dit geval een rustig klein groepje van Raddraaiers en geïnteres- seerden wat zich in Dordrecht had verzameld. De bijeenkomst werd gehouden in een prettige ruimte met een goed werkende kachel en roze gordijnen. We begonnen maar eens met koffie en thee om nog een beetje extra op tempera- tuur te komen en daarna zou het echte werk beginnen. Of nou ja, werk, er was eigenlijk ook gewoon iets te vieren! Het was fijn dat het licht weer terug zou komen.

Nadat met behulp van onder andere de Sowulo-rune een beschermende kring was opgezet, werden de kaarsjes op het zonnerad midden in de kring aan gestoken, wat een mooi lichteffect gaf. Daarna brachten we in een door Frigga geleide meditatie een bezoek aan het weefwerk van het lot, om daar aan de slag te gaan. Het heeft wel wat, moet ik zeggen, reuzen die over jouw stukje web komen stampen, dwergen met hamertjes die het vuil ervan af timmeren en elfen die de laatste stofjes wegblazen. Het stemt tot nadenken en geeft tege- lijkertijd een opgeruimd gevoel. Daarbij vond ik het ook interessant om voor het eerst eens rustig naar dat stukje weefwerk te kijken en de verschillende kleurtjes en patronen te bewonderen.

Wat bij de Kelten tijdens Samhain (eind oktober) gebeurde, maakten de Germanen blijkbaar rond Midwinter mee. De grenzen tussen de werelden zijn vervaagd, waardoor er eerder contact met de voorouders en andere wezens uit de onderwereld mogelijk is. Voorouders kwamen op deze zaterdagmiddag dan ook veel aan bod, alsof ze weer eens dolgraag aandacht wilden. Op veel fronten misschien wel een leerzame ervaring, op andere zou je soms het liefst de midwinterhoorn nog eens te voorschijn willen halen om ze weg te blazen.