mhhh
spontane reactie:
de vrouwelijke hersenen
is voor jou misschien een best intresant boek
(dat is het zowzo hoor)

Omdat ik Dil Se op haar woord geloof (en erg nieuwsgierig ben) heb ik het boek besteld (hier was het goedkoper, bij bookdepository hadden ze hem nog goedkoper maar Nederlands leest vast makkelijker dan Engels) dus over een paar dagen kan ik kijken of ik er iets van leer.

Samenvatting van 'De vrouwelijke hersenen'

In 'De vrouwelijke hersenen' toont neuroloog dr. Louann Brizendine aan dat het verschil tussen mannen en vrouwen begint in hun hersenen. Ze beschrijft hoe de unieke structuur van vrouwelijke hersenen niet alleen bepaalt hoe vrouwen denken en waar ze waarde aan hechten, maar ook hoe ze communiceren en zelfs van wie ze zullen houden.

Gebaseerd op tientallen jaren onderzoek en aangevuld met fascinerende feiten en casestudies onthult 'De vrouwelijke hersenen' de neurologische verklaringen achter waarom:
- een vrouw circa 20.000 woorden per dag gebruikt en een man slechts 7000;
R: dat is bij ons eerder andersom
- een vrouw zich ruzies herinnert die volgens een man nooit hebben plaatsgevonden;
R: klopt!
- de gedachte aan seks in de vrouwelijke hersenen gemiddeld een keer per dag opkomt, tegen ongeveer eens per minuut in de mannelijke;
R: dit is niet waar toch? Anders hebben ze mij denk ik perongeluk mannen hersenen gegeven
- een vrouw weet wat mensen voelen, terwijl een man geen gevoelens lijkt op te merken tenzij iemand huilt of met lichamelijk geweld dreigt.
R: hmmm..

Wil ik wel lenen als je het uit hebt

Ok

(heb je gezien dat ik voor het eerst een topic uit elkaar getrokken en versleept heb?)

Oorspronkelijk gepost door Rachèl op 1 jun, 16:06pm:
(heb je gezien dat ik voor het eerst een topic uit elkaar getrokken en versleept heb?)

Oorspronkelijk gepost door Alu op 1 jun, 15:57pm:
Wil ik wel lenen als je het uit hebt

alweer?

Die samenvatting die je hebt gepost is een erg smeuïge van de uitgever. Het boek zelf heb ik in een adem uitgelezen en het was voor mij een enorme eye-opener.
Het vulde voor mij op dat moment de missing link in waarom ik op dat moment in mijn werk faalde:
Ik was kort ervoor opnieuw geworden moeder en ik zoogde mijn kind nog volledig.
Niet dat je als zogende moeder niet kunt werken, maar als allerlei andere factoren al complicerend zijn dan helpt het niet zeg maar.

Hoewel het natuurlijk een amerikaans boek is vond ik het erg genuanceerd. Het is niet zo schreeuwerig als die recentie doet vermoeden.

Het enige wat ik in het boek echt gemist heb en wat ik haar nog steeds wil mailen is:
als een kind borstvoeding krijgt, krijgt het ook hormonen van de moeder binnen. Wat is de invloe op de ontwikkeling van deze hormonen op het mannelijke en op het vrouwelijke brein in wording...

maar goed da's natuurlijk mijn persoonlijke obsessie

Oorspronkelijk gepost door Dil Se op 1 jun, 22:08pm:

Oorspronkelijk gepost door Alu op 1 jun, 15:57pm:
Wil ik wel lenen als je het uit hebt

alweer?

Eh, ik heb het nog nooit gelezen en ook nog nooit te leen gehad van iemand

De postbode heeft het net gebracht. (snel!)

Hmm... tot nu toe herkenbare maar vooral een hoop onherkenbare dingen. Mijn tienerhersenen gedroegen zich toch wel anders dan tienermeisjeshersenen volgens het boek doen (depressie zal daar in meespelen).
Van mijn kleutertijd weet ik niet meer dan dat ik volgens mijn schoolrapporten erg kieskeurig was met wie ik omging en met wie ik wilde praten, ook niet zoals het boek beschrijft. Vraag me af in hoeverre mijn huidige moeilijkheden met sociale contacten daar mee te maken hebben.

Wilco had een tijdje geleden een artikel gevonden over de invloed van testosteron op de paranoïde gevoelens van vrouwen en in dit boek gaat het over het verband tussen testosteron en minder communicatieve vaardigheden enzo. Bij mijn oudste broer (die regelmatig op van alles getest wordt ivm zijn diabetes) is een bovengemiddeld testosterongehalte geconstateerd (meer dan anderhalf tot twee keer het 'normale' gehalte op zijn leeftijd) (pap is toen ook getest maar ik weet niet meer helemaal of we daar verder nog iets over gehoord hebben). Wij vragen ons zoiets alleen in de mannelijke lijn zit of dat dat ook op mij van invloed zou kunnen zijn. Ofzo. (misschien zelfs van moeders kant zou kunnen komen aangezien zij ook heel erg veel last van overgangshormoontoestanden heeft en in die familie een hoop agressiviteit zit).

Ik zal in elk geval erg blij zijn als ik weer kunstmatig hormonaal onder controle ben want ik ben nog labieler dan anders.

Heeft er ook al iemand "de mannelijke hersenen" gelezen?

Ik vond het ook wel opvallend om te lezen dat meisjesbabies schijnbaar in de baarmoeder en de periode tot hun tweede jaar ongeveer beïnvloed worden door hoe wel of niet gestrest hun moeder is en dat dit bepaald hoe ze de rest van hun leven met stress om zullen gaan.

Ik wordt nu helemaal nieuwsgierig

Ik wordt nu helemaal nieuwsgierig

is die al uit dan?
De reden dat ik aan dit boek moest denken in verband met jou post is een stukje over een meisje dat nogal de mist in draaide terwijl niemand dat van haar verwachte.
Bij haar hielp een hormoonpreperaat enorm goed.

weet het niet meer precies en mij moeder heeft mijn exemplaar ingepikt

Ondertussen heb ik hem uit en komt hij dus binnenkort naar Alu.

Hoewel ik me in eerste instantie slechter voelde zonder hormonentoevoeging gaat het de laatste anderhalve week ofzo beter dan dan het heel lang gegaan is, ik ben minder somber kan me beter concentreren en krijg meer gedaan op een dag.
Ik ben met de pil begonnen de vakantie voor ik naar de uni ging en toen werd ik depressief (was ik al eerder geweest) en angstig (dat was nieuw). Misschien moet ik toch eens met de dokter gaan praten of dat met elkaar te maken kan hebben.

Het hoofdstuk over de overgang leek wel speciaal over mijn moeder geschreven te zijn. Betekend vast dat ze normaal is

Ik ben al een tijdje aan het nadenken over hoe het moederschap mij veranderd heeft. Iets wat ik niet verwacht had en nog niet helemaal uit ben of ik het altijd leuk vindt. En wat ik daar dan mee zou moeten.

Vroeger was ik er heilig van overtuigd dat kindren krijgen niet zo veel veranderd. Maar hoe langer ik erover nadenk en ook hoe meer ik leer over borstvoeding en opgroeiende kidneren hoe meer ik ervan overtuigd raak dat het voor nieuwbakken ouders maar met name moeders verstandig is om een tijd echt te stoppen met werken.
Ik zou er voor willen pleiten dat vrouwen een jaar verlof nemen en zich herbezinnen op hun cariere. Want je verandert echt. Je kwaliteiten en prioriteiten veranderen.
Dit is niet slecht of goed maar wel een feit. En eigenlijk is het dus een mooi moment om te herbezinnen. Niet om perse vrouwen terug te krijgen anar het aanrecht maar juist om ze een betere cariere te laten maken. Wie weet een (aanvullende) studie te doen tijdens die periode.

maw nog meer redenen voor het langere ouderschapsverlof.

Ovreigens voor de vrouwen die wel met drie dagen weer op de werkvloer WILLEN en kunnen staan: vooral doen.

Maar het moeder worden is hormonaal gezien dus net zo heftig als pubertijd of overgang.
En na pubertijd en overgang wordt erkent dat mensen anders zijn Het was even schakelen dat dat dus ook voor moederschap (en ik vermoed ook vaderschap) geldt.

Nou als ik lees dat tijdens de zwangerschap de hersens daadwerkelijk een tijd krimpen en er andere onderdelen groter en actiever worden zou het raar zijn als je er niet door zou veranderen.

The male brain is inmiddels ook binnen.

oeh die wilt ik ook hebben

Ik ben pas op bladzijde 71 maar boek bevestigd al op verschillende gebieden de akelige gevolgen van sociaal isolement