Wij hebben een nieuw neefje (hoera!)
En de ouders hebben erg hun best gedaan om een naam voor het kindje te verzinnen.
Dat verzinnen kun je dus letterlijk nemen. Ze hebben zelf een naam bedacht. Dat hadden ze bij nummer 1 ook al gedaan maar die bleek toch te bestaan. Iets wat zij niet leuk vonden.

Ik hou best van aparte namen, en ik ben altijd nieuwschierig naar hoe en waarom mensen heten zoals ze heten. En de reden "we vonden het gewoon mooi klinken" is schijnbaar niet bevredigend genoeg voor mij.

Ik merk dat ik het er "moeilijk" mee heb dat de naam dus niks betekend. Schijnbaar is het voor mij belangrijk. Wat ook niet helpt is dat ik de naam zelf ook niet leuk vind. Maar ik merk bij mezlef vaker dat ik niet begrijp dat mensen een kind een bepaalde naam geven met een betekins waarvan ik zoiets heb HOE KUN je?

Ik vroeg me af of ik de enige ben die zoiets heeft (vast nie ). Wat vinden jullie ervan? Hoe kies je een naam voor een kind? Is de beteknis van je eigen naam belangrijk?

Elke weg: leuk start punt voor een discussie

Ja namen zijn heel belangrijk! Ik heb me nooit echt prettig gevoeld bij de naam die ik bij mijn geboorte van mijn ouders heb gekregen. Ik ben er altijd van uit gegaan dat je een naam krijgt. Dus heb ik rustig afgewacht tot zich een nieuwe naam zou aandienen. En dat is ook gebeurd De naam die ik nu draag dat ben ik ook.

We hebben zo'n gezegde 'een mens met vele gezichten'. Dat betekent voor mij dat ieder mens bestaat uit vele stukjes om het zo maar te noemen, bijvoorbeeld lerares, muzikante, rolspeelster, raddraaier om een paar kanten van mezelf te noemen. De naam Frigga vertegenwoordigt voor mij al die verschillende stukjes die mij maken tot wie ik ben.

Het heeft voor mij gevoel wel wat als mensen zelf een naam bedenken voor hun boreling. Hebben ze helemaal niets van waarom deze naam? Ik kan me voorstellen dat een klank of wat dan ook van betekenis kan zijn.

De enige reden die ik gehoord heb is: het moet uniek zijn en verder vinden ze de klank mooi.

Ik denk dat ik best een heel ander mans zou zijn geworden als ik Mathilda zou hebben geheten (naar mijn oma). Hoe je genoemd wordt maakt ergens wel uit hoe je je voelt.

Maar, hoe heet het neefje nu eigenlijk?

Zelf ben ik naar mijn oma vernoemd, iets waar ik mij altijd goed bij gevoeld heb. Als ik zelf kinderen krijg ben ik van plan die ook op die manier te vernoemen.

Oorspronkelijk gepost door Freya op 28 maa, 18:52pm:
Ik denk dat ik best een heel ander mans zou zijn geworden

hmm, ben je niet gelukkig als vrouw ?

Oorspronkelijk gepost door Dil Se op 28 maa, 14:45pm:
En de ouders hebben erg hun best gedaan om een naam voor het kindje te verzinnen.
Dat verzinnen kun je dus letterlijk nemen. Ze hebben zelf een naam bedacht. Dat hadden ze bij nummer 1 ook al gedaan maar die bleek toch te bestaan. Iets wat zij niet leuk vonden.

misschien flauw om zo te beginnen, maar:
ik dacht dat het onwettig was om een niet-bestaande naam te nemen.
en, hoewel ik vaak probeer liberaal te zijn (of me zo voor te doen) , begrijp ik waarom. ik zou, voor mijzelf, kiezen voor een naam die toch een betekenis heeft. of het nou een letterlijke betekenis heeft, of verwijst naar iemand in familie, geschiedenis of verhaal, of misschien een waarde.
over het algemeen moeten mensen doen wat zij zelf willen, maar in dit geval is het ook een keuze die iemand anders betreft. ik vind het interessant dat zij hiervoor kiezen, maar ik zou het afkeuren als het mijn naaste familie zou betreffen.

Volgens mij geef je met een naam zeker iets mee aan de drager van die naam. Een naam is een 'magisch' iets. Vaak zie ik in mensen met dezelfde naam ook iets van dezelfde eigenschappen. Vaak gevoelsmatige dingen die moeilijk te benoemen zijn, maar er wel zijn (ben ik zo vaag genoeg?. Een naam kan je band met je familie versterken als het eentje is die vaker voor komt. In mijn ogen kun je met een naam toch iets bepalen van hoe iemand zal zijn. (naast een heleboel andere factoren.)

Voor mij is het niet geheel ondenkbaar om een geheel nieuwe naam te verzinnen voor een pasgeborene ... Voordeel is dat je hem of haar dan niet belast met de lading van een bestaande naam. Aan de andere kant belast je hem of haar wel met de taak om die naam zelf een betekenis te geven ... Zo denk ik er over tenminste

eerste alinea: helemaal mee eens. ik ben op dat punt zeker bijgelovig te noemen. vooral familienamen hebben voor mij grote waarde.

tweede alinea: mooie draai, zo kun je het ook bekijken.

Oorspronkelijk gepost door Draak op 31 maa, 13:23pm:Voor mij is het niet geheel ondenkbaar om een geheel nieuwe naam te verzinnen voor een pasgeborene ... Voordeel is dat je hem of haar dan niet belast met de lading van een bestaande naam. Aan de andere kant belast je hem of haar wel met de taak om die naam zelf een betekenis te geven ... Zo denk ik er over tenminste

Is dat een belasting of is die vrijheid een uitdaging?

je kunt het als een uitdaging zien ja . Maar ik vraag me af of een door anderen opgelegde uitdaging niet tegelijkertijd ook een belasting is.

ik ben blij dat ik gewoon kan meevaren op mijn voormoeders.
luiheid is niet des duivels oorkussen als je er zelf op slaapt.

Oorspronkelijk gepost door Draak op 31 maa, 14:01pm:
je kunt het als een uitdaging zien ja . Maar ik vraag me af of een door anderen opgelegde uitdaging niet tegelijkertijd ook een belasting is.

Duh wat een opendeur. Dus jij ziet het leven als een belasting? Dat is je ook door anderen opgelegd hoor

Ik ben toch wel blij mijn eigen naam te hebben.
Eentje die niet verzonnen is, maar geen traditie. Ik den kdat ik mijn naam wel waarmaak.

Ik ben best tevreden met mijn namen; ik heb ook al ideeen hoe ik mijn zoons (als die ooit komen) zou willen noemen, en dat zijn geen namen die ik uit de familie-lijn haal, maar die voor mij een goed gevoel en een goede klank hebben. Voor dochters vind ik het een stuk moeilijker, om d'een of andere reden.

Uit respect voor mijn ouders heb ik hen nooit gevraagd mij bij mijn nieuwe naam te noemen. Mijn familie spreekt mij dus nog altijd aan met mijn geboortenaam. Ik reageer er nog steeds op, maar het is eigenaardig.

etje: er is geen verbod meer op om vreemde namen aan kinderen te geven. Dit verbod was door alle import niet meer houdbaar. Te veel discussies aan het loket enzo. Nu geld de regel dat de betrefende ambtenaar moet oordelen of de naam niet 'schadelijk' zal zijn. Je mag je kind dus niet kutje noemen. Adolf hitler als namen mag ook niet. (ja iemand heeft dat geprobeerd )

Ik denk dat wat zegt ook erg bij mijn gevoel aansluit. De magie van een naam. En dat ontbreekt in dit geval en dat is wat ik mis. Het verwijst nergens naar komt nergens vandaan. Dit mensje moet het idd zelf gaan invullen.

Oorspronkelijk gepost door Dil Se op 4 apr, 12:23pm:
etje: er is geen verbod meer op om vreemde namen aan kinderen te geven. Dit verbod was door alle import niet meer houdbaar. Te veel discussies aan het loket enzo. Nu geld de regel dat de betrefende ambtenaar moet oordelen of de naam niet 'schadelijk' zal zijn. [/quoete]
leuk te weten

[quote] Adolf hitler als namen mag ook niet. (ja iemand heeft dat geprobeerd )

eng te weten

Wat is er eng aan? Door de eeuwen heen zijn namen aan veranderingen onderhevig.

ik krijg de kriebels van het idee om je kind adolf hitler te noemen

Oorspronkelijk gepost door etje op 5 apr, 09:27am:
ik krijg de kriebels van het idee om je kind adolf hitler te noemen

Dan was het wat duidelijker geweest als je alleen die zin aangehaald had. Je opmerking stond nu onder het gehele stuk

Ik geloof niet dat ik blij zou zijn met een voornaam die al veel in de familie voorkomt. Maar misschien is dat anders voor iemand die prettigere familiebanden heeft.

Op zich vind ik het wel leuk als een kind een naam heeft die je niet elke dag al honderd keer tegen komt of waar er niet al vijf van in dezelfde klas zitten ofzo. Maar als het echt heel apart gaat worden... Het lijkt me knap vermoeiend om altijd en overal uit te moeten leggen hoe je naam nu eigenlijk geschreven moet worden of altijd de vraag te krijgen of het ook wat betekent.

ach, zelfs gewone normale voornamen weten mensen al fout te spellen.........(Pauline bijvoorbeeld)

En als je maar een naam hebt ben je ook zo klaar. ZIjn mijn zus en ik ook heel blij mee !

Ik had er liever meer gehad. Had ik nog iets van keuze gehad...