Gisteren, in het zieners-ritueel dat we met 'Seidh met Joel' deden stelde ik de vraag wat komend jaar voor het heidendom / paganisme in Nederland zou brengen. De ziener kwam met de volgende woorden:

"Ik zie een groot heideveld. Daarin staan losstaande bomen. Enkele oude bomen, dennen en berken.
Het is een open heide met kleine paadjes. Paadjes die soms kruisen.
Er staan alleen losse bomen, geen groepjes. Er zijn zowel oude als jonge bomen.
De zon schijnt. Vogels vliegen van oost naar west. "

Blijven we dus gewoon allemaal lekker rustig vanaf onze eigen eilandjes werken met af en toe een klein samenwerkingsproject?

Wat mij betreft is het een rustig beeld dat geschetst word. De interpretatie van Draak is interessant. Nog wat meer paadjes naar elkaar aanleggen, is best een goed idee. Dan kunnen we allemaal op ons eigen persoonlijke en levensbeschouwelijke pad voort blijven stappen, maar makkelijker even buurten

Het klinkt in ieder geval niet dreigend apocalyptisch, dus het zal vast een goed heidenjaar zijn. En een saai forumjaar.

Hey, dikke kans dat al die kruisingen zo'n beetje wel ergens een forumrel veroorzaken :P

Ik blijf hopen...

Er lopen best wat lollige draadjes op niet nader te noemen fora hoor. Snuffel dit maar eens door...

Ik heb de discussie even gelezen op de link naar het desbetreffende forum en vind het redelijk zwaar. Ik begrijp steeds meer waarom ik mij niet in een groep wil bevinden maar mij richt op eigen beleving. Het conformisme druipt er soms vanaf. Ik vind het plaatsen in hokjes erg vervelend en denk juist dat dit paganisten uit elkaar kan drijven. Ik hoor veel liever iemands ervaringen en belevingen. Als iemand zegt: "Ik probeer een paganistische levenswijze naar te streven" is dat voor mij al genoeg (maar zelfs dat hoeft die persoon niet aan mij te vertellen, want hij/zij hoeft aan mij niks te bewijzen. Het gaat om eigen beleving en dit is voor een ieder hoogstpersoonlijk). Mensen kunnen zichzelf behoorlijk verliezen in regeltjes...Maar door regels neer te zetten kun je wel mooi je eigen clubje behouden. Geeft bepaalde mensen waarschijnlijk een groot stuk innerlijke gemoedsrust. Met vaststaande regels kun je de persoonlijke ontwikkeling van een (beginnend) paganist aardig inperken. Moet hij/zij zich conformeren dan kan hij/zij aardig teleurgesteld raken omdat er misschien iets aangenomen moet worden waar de persoon helemaal niet achterstaat. Omgangsregels vind ik veel belangrijker: 'een ieder in zijn waarde laten' is er een van.

Oorspronkelijk gepost door Galeswintha op 19 jan, 13:54pm:
Met vaststaande regels kun je de persoonlijke ontwikkeling van een (beginnend) paganist aardig inperken.

Grappige opmerking op een asatru-forum

Persoonlijke ontwikkeling mag binnen, de ondertussen ontelbare, stromingen van hekserij zo ongeveer de kern vormen, maar voor asatru is dat geen vaststaande regel

Het is meteen een aardig voorbeeld waarom het zo ingewikkeld is om in het algemeen over heidendom/paganisme te praten. Er is over vaak weinig kijk op elkaars stromingen, maar er is wel de neiging alles over een kam te scheren.

Lang leve de eigen beleving! :-)

Dat komt wat mij betreft ook zo duidelijk naar voren uit de discussie waar het linkje naartoe leid, een heftige maar boeiende en leerzaam draadje. Het laat naar mijn mening bijvoorbeeld zien hoe belangrijk zelfvertrouwen is. Is dat immers in voldoende mate aanwezig dan hoeft een heel ander beeld van een ander van hetzelfde helemaal niet bedreigend te zijn, maar kan juist boeiend zijn

ik heb ook even op die link gekeken en vind het begin erg interessant... verderop wordt het mij wat te verhit... ik ben het op dit gebied erg met Thorsdottir2 en Alu eens. Om aan te sluiten bij de post van Galeswintha, ik ben het helemaal eens met het standpunt van een ieder in zijn waarde laten, maar ik denk, gebaseerd op wat ik op silver circle las, dat dit wellicht slechts 1 kant van de zaak is, en dat het 2 kanten op werkt: vanuit jezelf is het vooral anderen in hun waarde laten, en de andere kant hiervan, en ik weet niet hoe ik die moet benoemen, maar het voelt een beetje als "naar jezelf toe" dus, van de ander naar mij/jou, het je niet persoonlijk op je teentjes getrapt voelen door een ander zijn mening... en dit schijnt vaak te ontbreken bij die discussie daar, en ik denk wel bij meer discussies... Voor mij zijn dit twee kanten van een en dezelfde medaille, die beide even belangrijk zijn... en hiermee sluit ik denk ik erg aan bij wat Alu zegt over zelfvertrouwen... :-)

"Persoonlijke ontwikkeling mag binnen, de ondertussen ontelbare, stromingen van hekserij zo ongeveer de kern vormen, maar voor asatru is dat geen vaststaande regel "

Ik spreek voor mezelf want ik kan nooit voor een ander spreken. Dit zou ik ook niet willen :-)

Met het in hokjes stoppen kun je ook snel een goed gesprek stoppen. Het zou m.i. mooi zijn als er juist ervaringen gedeeld zouden kunnen worden door gewoon eens naar elkaar te luisteren. Niet dat je het altijd met elkaar eens bent, maar het lijkt mij niet dat gewoon eens onbevangen naar elkaar luisteren enig kwaad zou kunnen aanrichten.