Draak heeft een leuk artikel geschreven 'Priesterschap bij de Germanen' ('Balder', Joel 2006). Daarin vertelt ie een en ander over de rol van priesters in de germaanse gemeenschap. Zelf denk ik regelmatig na over wat priesterschap nu voor asatru inhoud. Ik ga er vanuit dat iedereen een blot kan leiden, dus de rol van priester op zich kan nemen. Er is geen middelaar nodig, omdat mensen zelf rechtstreeks met geesten en goden in contact kunnen treden.

Toch ga ik er wel vanuit dat er priesters en priesteressen zijn. Zelf ben ik alweer heel wat jaren priesteres. Ik heb ondertussen wel een paar punten met betrekking tot asatru-priesterschap die er voor mij bij horen of juist niet.

- priesterschap is een roeping
- priesterschap houdt onder andere in dat je je leven wijd aan asatru in het algemeen of een bepaalde god of godin, de voorouders enz.
- mensen bepalen zelf of ze voor het priesterschap kiezen
- priester(es) zijn geeft je geen zeggenschap over anderen op een of ander gebied
- priester(es) stellen geen regels of geloofsleer op voor anderen
- priester(es) ontleent aan het priesterschap geen gezag over anderen, tenzij mensen het willen toekennen

Vanf welk moment kan iemand zich priester noemen?
Is daar een (in)wijding voor nodig? en kan je ook priester zijn als anderen je niet als zodanig erkennen?

En is iemand priester voor het leven of alleen zolang hij/zij die functie tot ieders tevredenheid vervult?

Oorspronkelijk gepost door vrouwefreya op 28 jan, 22:17pm:En is iemand priester voor het leven of alleen zolang hij/zij die functie tot ieders tevredenheid vervult?

Iets tot ieders tevredenheid vervullen is volgens mij een onmogelijkheid

Goed dan herformuleer ik de vraag: Kan een priester ook weer uit zijn.haar functie ontheven worden?

Eh, die vraag klinkt mij vreemd in de oren. Dat klinkt als dat andere van mij zouden vragen mijn eed te breken. Mijn priesterschap is in de eerste instantie iets tussen mij en asatru.

Wie worden met 'ieder' bedoeld in een eerdere vraag? Asatru kent geen centraal gezag maar komt uit de mensen zelf. Zoals ik het zie zullen er langzaamaan wel meer blotgroepen komen. Kleine groepjes mensen die samen de jaarfeesten vieren en mogelijke andere bijeenkomsten organiseren al naar gelang hun intresse. Ik denk dat een aantal van de mensen die dit soort dingen doen priesters zijn. Van anderen zal je nooit weten dat ze priester zijn.

De tijd zal naar mijn mening leren wie priester is en wie daar van naar buiten treden als zodanig.

Als mensen, onder andere, iemand nodig hebben voor bijvoorbeeld het begeleiden van rituelen dan kunnen ze een beroep op me doen. Dan is het vervolgens eerst een kennismaken kijken of het klikt enz.

Ik begrijp nu dus dat jij priesteres bent door een eed die jij persoonlijk hebt afgelegd.

Een soort zelfinwijding dus, als ik het vertaal naar wat in andere tradities min of meer gebruikelijk is.

Op andere fora wordt soms heftig gefilosofeerd over wat een priester nu eigenlijk is of zou moeten zijn. Er zijn mensen die vinden dat een priester alleen die functie kan uitvoeren als deze is bekrachtigd door de gemeenschap waarin/voor men priester is.

Misschien zijn er twee soorten priesters, de mensen die persoonlijk een eed/ gelofte aan de Goden hebben gedaan en daarnaast de mensen die daarbij ook nog een bepaalde verantwoordelijkheid in een gemeenschap op zich nemen.

Ik denk btw dat zo'n 'openbare priester' alleen pas kan functioneren na zo'n persoonlijke eed. En al kan de openbare functie tijdelijk zijn, de eed blijft staan.

Een zelfwijding dan. Een inwijdig is voor mij iets anders

Als er een gemeenschap ontstaat die behoeft heeft aan een priester is het inderdaad aan die gemeenschap te bepalen wat men van een priester verwacht, een duidelijk taakomschrijving moeten bedenkenen en dan zullen ze moeten afwachten of ze iemand kunnen vinden die aan hun eisen voldoet Een gemeenschap bepaalt dan of ze een priester voor een bepaalde of onbepaalde tijd willen aanstellen als priester van hun gemeenschap.

De eventule priester is al piester voor zo'n aanstelling en blijft het ook daarna. Een dokter is ook niet dokter af als hij z'n baan verliest of de pensioengerechtigde leeftijd bereikt om maar een vergelijk te maken

Blijft wel de vraag staan of iedereen die zich priester noemt het ook werkelijk is.
Wat zouden de kriteria daarvoor kunnen zijn???
En wie zou die kunnen vaststellen???

Er zijn mensen die zich (hoge)priester(es) noemen waarvan ik denk: Ja doehoei !
En er zijn mensen die zich niet zo noemen waarvan ik vermoed dat ze het wel zijn.


Ik heb mijzelf btw de titel "hogepriesteres van de bladibla" toegekend

[b]Er zijn mensen die zich (hoge)priester(es) noemen waarvan ik denk: Ja doehoei !

En als die mensen een papiertje met een stempel van goedkeuring zouden kunnen overleggen, ga je dan anders over ze denken?

Nee, want ze missen gewoon bepaalde kwaliteiten.

Als er een commisie van, door de meerderheid van de heidenen erkende, wijze mensen zou bestaan die dat soort stempeltjes kon geven, dan zouden de mensen waar ik op doel zich geen priester meer durven noemen.

Net zoals er geen katholieken zijn die zichzelf tot priester bestenpelen, niemand zou dat in zijn hoofd halen.

Maar goed zo'n commissie zit er deze eeuw denk ik nog niet in

Ik zou het prettig vinden als er wel duidelijk criteria voor het priesterschap zouden zijn. Dat er een lijstje is waaraan je kunt werken en als alles is aangevinkt dat je dan weet dat je er klaar voor bent.

Het gaat in dit topic over asatru en priesterschap. Het priesterschap binnen asatru is niet hetzelfde als bij andere stromingen is. Je kan asatru qua priesterschap niet met het katolisisme vergelijken, want asatru kent noch een geloofsleer noch centraal gezag.

Asatru/heidendom is een stroming die je op jezelf terugwerpt en geen kant en klare antwoorden biedt. Als iemand de roeping voelt tot het priesterschap zal diegene zelf bepalen wanneer hij er klaar voor is. Als je er al ooit klaar voor bent.

En wat is er klaar voor zijn? Dat is ook een smoes die je kan gebruiken om het voor je uit te blijven schuiven. Zie ons smoezen topic elders op het forum

Waarom zouden anderen critiria moeten bepalen voor het priesterschap. Dan leg je de boel bij anderen neer. Je kan ook eens zelf gaan bedenken wat priesterschap volgens jou inhoud. En welk priesterschap heb je het dan over? Privé of publiek?

Ook zonder geloofsleer zou met een ding ( wat aardig dicht bij centraal gezag komt) kunnen worden vastgesteld wat er ongeveer verwacht mag worden van iemand die zich priester noemt.

In de reclaiming is ook geen centraal gezag en geloofsleer, daar hebben ze met elkaar afgesproken dat iemand zich teacher mag noemen als er 3 andere, eerder erkende, teachers jou als dusdanig erkennen.
Dat geeft ontzettend veel ruimte voor eigen ideeen en invulling en toch lopen er geen mensen rond die zichzelf zomaar ineens tot teacher gepromoveerd hebben op basis van misschien alleen hun eigen overmoed.

Het gaat mij vooral om het vervullen van openbare taken, wat iemand prive doet, daar hebben anderen geen last van.

[b]Het gaat mij vooral om het vervullen van openbare taken, wat iemand prive doet, daar hebben anderen geen last van.

Wat zijn voor jou die openbare taken?

begeleiden van rituelen, lesgeven, orakelen ( op een of andere manier), adviseren, naar buiten toe een verhaal houden als daar om gevraagd wordt, .........

En je ziet het als mogelijkheid dat binnen asatru genoeg eensgezinsheid zou komen dat daar overeenstemming over zou komen?
Ik zie zeker met dat verhaal houden naar buiten toe toch genoeg problemen door meningsverschillen dat dat gewoon hopeloos is

Oorspronkelijk gepost door vrouwefreya op 31 jan, 19:27pm:
begeleiden van rituelen, lesgeven, orakelen ( op een of andere manier), adviseren, naar buiten toe een verhaal houden als daar om gevraagd wordt, .........

Lesgeven waarin? En hou je er rekening mee dat er binnen asatru een groep mensen is die seidh en toverij als onzin afwijst? Ik maak onderscheid tussen priesterschap en seidhvrouw of -man zijn, hoewel dat ook samen kan gaan.

Iedereen die zich met asatru bezighoud is, kan er in principe een lezing over te houden. Daar hoef je geen priester voor te zijn. Het zou wel prettig zijn als mensen dab vanuit hun eigen visie en ervaringen over asatru vertellen.

Voor alle dingen die genoemd worden, kan je trouwens bij Het Rad terecht

Ik zie asatru als een nog jonge boom. En de tijd zal leren waar sommige van de takken tot uitgroeien. Het is interessant om over dit soort dingen te denken, maar het heeft z'n tijd nodig.

Hahahah. ja ik weet alles van die asatruar die seidh enz onzin vinden. Die ben ik al heel wat online tegengekomen.

Ik kan me zo voorstellen dat als er steeds meer belangstelling voor asatru komt, dat er dan ook behoefte komt aan mensen die anderen kunnen wegwijsmaken in de mythen en alle literatuur daaromheen, in het gebruik van runen, in het vormgeven van rituelen en jaarfeesten, enz.
Dat bedoel ik o.a. met lesgeven.

Daar hoef je geen priester voor te zijn, maar omgekeerd als je priester bent moet je dit wel ook kunnen, in ieder geval een gedeelte denk ik.
Hetzelfde geldt voor lezingen en inteviews geven, veel mensen kunnen het, maar als priester moet je het zeker kunnen.
Dit steeds voor priester in openbare functie dan.


Voorlopig is de gemeenschap veel te klein, maar er zit wel groei in en dan zal de behoefte aan voormannen/vrouwen ook groeien. Dus het is goed om er over na te denken en dat gebeurd ook, op alle heidense fora zie je deze discussie terug.


En Wilco om met een redelijk geaccepteerd verhaal naar buiten te kunnen komen zal je denk ik steeds moeten benadrukken dat wat je zegt niet voor alle heidenen/ asatruar geldt. Of je moet proberen verschillende standpunten uit te leggen.
Wat nu meestal gebeurt ( als het al gebeurt, maar ik ken voorbeelden uit de 'hekserij') is dat een journalist de eerste de beste in de kladden grijpt en dat zo'n iemand dan een heel persoonlijk verhaal vertelt, vol met eigen invullingen en op moeilijker vragen geen goed antwoord heeft en dan zo maar iets roept.
Journalisten vinden dat prachtig, want zij hebben weer een rare exentriekeling geportreteerd
Een priester zou dus eigenlijk een mediatraining moeten volgen, voordat hij/zij interviews gaat geven. Het is nl wel te leren om met journalisten om te gaan.

Oorspronkelijk gepost door vrouwefreya op 31 jan, 21:10pm:
Hahahah. ja ik weet alles van die asatruar die seidh enz onzin vinden. Die ben ik al heel wat online tegengekomen.

Eh dat vind je om te lachen? Als priester zal je die mensen ook serieus moeten nemen. Dat valt onder het kopje mensen in hun waarde laten en er een eigen invulling, mening op na laten houden. En kom nou niet met de smoes dat zij mensen die in seidh en toverij geloven niet serieus nemen, want dat zijn er namelijk maar een paar.

Ik moet lachen bij de herinnering aan al die heftige confrontaties.

Ik denk wel dat ik geen priester zou kunnen zijn voor mensen die zelf niet in het bestaan van de Goden geloven, want dan zou een ritueel een leeg toneelstukje worden.

Ik zou dus nooit priester kunnen zijn voor alle mensen die zichzelf asatruar noemen. Lijkt me ook niet nodig, een katholiek bv kan ook geen priester zijn voor alle christenen.

Daarom lijkt het mij ook zinnig dat mensen die het over priesterschap hebben ook voor zichzelf bedenken wat (priesterschap is.

En hoe sta je tegenover mensen die niks met de goden te maken willen hebben? Hoe zou je dat als priester benaderen? Asatru is zoveel meer dan goden.

Oorspronkelijk gepost door Alu op 27 jan, 18:42pm:

Ik ga er vanuit dat iedereen een blot kan leiden, dus de rol van priester op zich kan nemen. Er is geen middelaar nodig, omdat mensen zelf rechtstreeks met geesten en goden in contact kunnen treden. Ik heb ondertussen wel een paar punten met betrekking tot asatru-priesterschap die er voor mij bij horen of juist niet.

- priesterschap is een roeping
- priesterschap houdt onder andere in dat je je leven wijd aan asatru in het algemeen of een bepaalde god of godin, de voorouders enz.
- mensen bepalen zelf of ze voor het priesterschap kiezen
- priester(es) zijn geeft je geen zeggenschap over anderen op een of ander gebied
- priester(es) stellen geen regels of geloofsleer op voor anderen
- priester(es) ontleent aan het priesterschap geen gezag over anderen, tenzij mensen het willen toekennen

Dit roept bij mij wat vragen op. Want wat onderscheidt een asatru-priester/es nu eigenlijk van een asatru-niet-priester/es? De laatste kan toch ook haar/zijn leven wijden aan, kiezen voor asatru, hebben geen zeggenschap etc.? Ligt het verschil in de roeping? En wat houdt zo'n roeping dan praktisch in? Of ligt het in de eed/een eed afleggen?

Oorspronkelijk gepost door Alu op 1 feb, 11:40am:

En hoe sta je tegenover mensen die niks met de goden te maken willen hebben? Hoe zou je dat als priester benaderen? Asatru is zoveel meer dan goden.

Waar hebben mensen die niets met Goden te maken willen hebben een priester voor nodig?
Mensen die graag in de geschiedenis van 'hun voorouders' duiken, kunnen heel veel interessante dingen weten, maar als zij een ritueel willen houden, zonder in de Goden te geloven, alleen maar omdat 'hun voorouders' dat ook deden, dan is dat een toneelstukje waarin willekeurig iedereen de rol van priester kan spelen.

De kern van asatru is voor mij het geloof in/ trouw zijn aan de Goden, de rest is voor mij bijzaak.
Ben ik dan niet "echt" asatru? jammer dan.
Ik laat mij niet door anderen voorschrijven wat ik belangrijk moet vinden.

Er zijn sterk verschillende stromingen in de asatru, ik denk dat niemand priester kan zijn voor allemaal.
Een dominee kan ook geen mis opvoeren.

Oorspronkelijk gepost door Miss Susan op 1 feb, 15:16pm:Dit roept bij mij wat vragen op. Want wat onderscheidt een asatru-priester/es nu eigenlijk van een asatru-niet-priester/es? De laatste kan toch ook haar/zijn leven wijden aan, kiezen voor asatru, hebben geen zeggenschap etc.? Ligt het verschil in de roeping? En wat houdt zo'n roeping dan praktisch in? Of ligt het in de eed/een eed afleggen?

Natuurlijk kan iedereen zijn of haar leven wijden aan asatru en er voor kiezen dat te bevestigen door middel van het afleggen van een eed.

Gisteren op Arte een docu gezien over de Mari, een volk dat leeft in Mari El (het land van de Mari) een Russische autonome republiek aan de Wolga. Deze mensen, verwant aan de Finnen, volgen deels nog steeds een heidense traditie. Volgens mij zou dit dan de enige doorlopende heidense traditie in Europa zijn.

De offers aan de goden vinden plaats in de natuur, omdat de goden daar wonen. Ze bouwen geen tempels, maar hebben een bijeenkomst op een heilige plek in het bos. Vooral de Mari uit de stad moeten steeds zoeken waar het is, want de offerplekken zijn niet makkelijk te vinden.

De rol van de priester is heel simpel: die moet het offer doen. Dus de bok op een rituele manier behandelen en dan slachten. Bij een ritueel in het begin van de docu waren er vier priesters. Later in de docu was het een nieuwe, net voorgedragen door de plaatselijke bevolking. Die moest nog bij een oude offerpriester langs om te leren wat hij nu precies moest doen en waar hij op moest letten om te zien of de goden het offer wel of niet aanvaarden. Voor de dag van het offer is zijn woord wet. Ik vond de laatste man wat vervelend autoritair, ('wat een puinhoop! waarom heeft niemand aan het water gedacht!') maar dat kan natuurlijk ook vanwege zijn zenuwen voor 'de eerste keer' zijn geweest.

Ik heb die docu ook gezien.

Het was een mooi voorbeeld van hoe een priester gekozen wordt door de rest van de gelovigen. Jammer dat het niet duidelijk werd op grond waarvan er voor hem gekozen werd.
Kwam hij uit een priesterfamilie? Of had hij speciale talenten? Of had hij op een andere manier al gezag?

Ook mooi vond ik die boerin die kon magnetiseren ( zonder peperdure reiki opleiding ! ) en die al die klanten eigenlijk maar lastig vond omdat ze zo weinig tijd had voor haar werk op de boerderij.