Het lijkt erop dat er iets is mis gegaan. Wel een draad, maar geen post

Evengoed van harte welkom op Het Hof Renco

Urgh, maar goed dat ik mijn enorme monoloog eerst in een tekstbestandje heb geschreven, herkansing:
Hallo allemaal, ik heb mij net geregistreerd en dacht, goh,laat ik me eens voorstellen.
M'n "internetnaam", zoals het in de regels werd genoemd, zien jullie links van mijn bericht wel, dus die zal ik niet herhalen :-P

Ik ben een aantal jaar geleden met het heidendom in aanraking gekomen, ik ontmoete op het internet een IJslandse man die Ásatrú aanhangt,
en hoewel ik eerst een hekel aan hem had heb ik in de loop der jaren toch veel van hem geleerd, en terugkijkend zou ik zeggen dat hij
een belangrijke invloed was op mijn denken en doen. Laat ik bij het begin beginnen.
Ik was toendertijd erg "spiritueel" (of tenminste, dat vond ik zelf, eigenlijk was ik gewoon een goedgelovige sukkel).
Ik belande in een chatroom waar ik het bovengenoemd individu ontmoete, en in eerste instantie had ik een bloed hekel aan hem
om de simpele reden dat hij alles wat ik geloofde onderuit haalde met goed geformuleerde logica.
Maar uiteindelijk begonnen er dingen door te dringen, en ik begon de dingen die ik, en de mensen om mij heen, geloofden te analyzeren.
Een voor een bleken dat de meeste van die idëeen nergens op gestoeld waren, en vaak zelfs makkelijk ontkracht werden door kritisch nadenken.
Vragen stellen bleek heel belangrijk, aan anderen, maar ook aan mijzelf. In deze periode maakte ik ook kennis met het heidendom, eerst onafhankelijk,
en later in gesprek met deze leraar (want zo moet ik hem eigenlijk toch noemen).
De religie spreekt mij heel erg aan, ik was al lang fan van noorse mythologie, en de ontdekking dat deze nog bestond als een levende religie was een blijde.
Echter, en dit is de crux van mijn verhaal, ik geloof het niet echt. Ik kan niet het kritisch nadenken dat ik in die paar jaar heb aangeleerd uitzetten en
accepteren dat er een subjectieve spirituele wereld is, dat er andere werelden zijn met daarin machtige wezens die ons horen maar wij hen niet, tenzij ze dat willen.
Ik kan niet geloven dat een locatie, zoals een van de weinige stukjes ongeschonden duin nog geen half uurtje lopen van waar ik woon vandaan, door een geest bewoond en beschermd
word. Dit veroorzaakt veel intern conflict, want ik wil het wel graag geloven, ik ben van nature religisch ingesteld. Ook heb ik "persoonlijk bewijs", dingen als
dromen en visioenen, maar het cynische (jullie zien nu vast wel waarom ik deze naam gebruik) gedeelte van mijn hersenen, het skeptische, heldere gedeelte wijst mij er op
dat dit alles heel eenvoudig door mijn hersenen gefabriceerd kan worden, en dat er geen enkele goede reden is om aan te nemen dat er iets van echt is,
behalve natuurlijk dat ik het heel graag wil. Mijn favoriete godheid uit het heidendom is Odin (ik gebruik het liefst de Scandinavische namen, simpelweg een
aesthetische voorkeur) en het ironische is dat ik niet denk dat hij zou willen dat ik iets zomaar aanneem omdat het onderdeel is van de religie waar hij
vaak aan verboden word. Heidendom zoals ik het geleerd heb prijst onafhankelijk, materiele onafhankelijkheid, maar ook intellectuele onafhankelijkheid,
dus zelf nadenken, en op je eigen conclusies vertrouwen. Kort gezegt, ik denk niet dat Odin in Odin zou geloven als hij in mijn positie was.
Ik ben hier om met andere heiden (want ik beschouw mijzelf wel zo, zei het heel eclectisch en met zeer lbierale interpretatie) contact te leggen, en om
fascetten van het geloof te ontdekken waar ik nog niet van wist, maar ook om nieuwe stukjes van mijzelf te ontdekken.

Dat was het serieuze, filosofische gedeelte van mijn introductie, de dingen waar mensen naar vragen op feestjes zijn als volgt:

Ik studeer momenteel niet, heb na twee pogingen tot een studie besloten een stap terug te nemen en een paar jaar te wachten.
Ik werk bij de TNT als postbezorger, en hoop daar zo snel mogelijk weg te zijn (berschrikkelijk bedrijf).
Ik ben een gamer, zowals digitaal als tabletop(dus dingen als dungeons & dragons, role-playin games enz.), collectibel cardgame (toen ik jonger was veel geld en
tijd kwijt geweest aan yu-gi-oh, nu heb ik een hele stapel Magic kaarten liggen waar ik nog steeds niets mee gedaan heb) en ook bord-spellen, de oer-bron van
alle spellen waar je niet bij hoeft te rennen (en een aantal waar dat wel bij moet).
Verder ben ik zeer geintereseerd in talen, voornamelijk scandinavisch, en heb een aantal boeken over zweeds, ijslands, en eentje over oud-noors in mijn
boekenkast.
Ik schrijf graag, zowel poezie als verhalen, hoewel ik meer van verhalen hou en beter ben in gedichten.
Ook hou ik erg van lezen, voornamelijk fantasy.
Ook heb ik een kleine wapenkamer aan zwaarden en bijlen in mijn kamer uitgestalt, evenals een heel ijzerwerk pak om aan te trekken naar fantasy en middeleeuwen evenementen.

(P.S. ik heb ook de neiging lang vans tof te zijn, maar dat hadden jullie vast al gemerkt)

welkom.
Lopen er hier meer rond die gewoon maar mee doen ondanks critisch/cynisch zijn en zo
Lijkt me eigenlijk juist een gezonde houding.

Gezond misschien, maar vaak ook verkeerd begrepen en word soms zelfs niet in dank af genomen omdat mensen een skeptische instelling als irritant en betweterig ervaren.

Ik herken ook wel het een en ander in wat je verteld

Maar, eh, om meteen maar over een dwarsstraat te beginnen. Oftewel vertel mij niet dat je iets schrijft, want dan wil ik meteen van alles weten. Die verhalen en gedichten, hebben die betrekking op heidendom..... kopij voor 'Balder' is namelijk altijd welkom

Welkom! Interessante lap tekst waar je hier mee binnenkomt

Je beschrijft een intern conflict waar ik ook bekend mee ben, zij het met een net iets andere invalshoek: Ik wil ("die flauwekul allemaal" ) helemaal niet geloven. Mijn ratio is sceptisch en vandaar uit kom ik meestal tot de conclusie dat het toch allemaal echt niet echt kan zijn en dat de dingen die ik ervaar (denk te ervaren ) in rituelen en dergelijke ergens in mijn hersenen ontstaan. Mijn gevoel echter blijft me in de richting van het geloven trekken. Soms best behoorlijk ingewikkeld.

Oorspronkelijk gepost door Renco op 18 mei, 13:03pm:


De religie spreekt mij heel erg aan, ik was al lang fan van noorse mythologie, en de ontdekking dat deze nog bestond als een levende religie was een blijde.
Echter, en dit is de crux van mijn verhaal, ik geloof het niet echt. Ik kan niet het kritisch nadenken dat ik in die paar jaar heb aangeleerd uitzetten en accepteren dat er een subjectieve spirituele wereld is, dat er andere werelden zijn met daarin machtige wezens die ons horen maar wij hen niet, tenzij ze dat willen.

Voor mezelf heb ik dat 'opgelost'* door het idee dat ik dat moet accepteren los te laten. Ik vind het verstandelijk niet voor de hand liggen dat het zo zou zijn maar ik kan het ook niet helemaal uitsluiten. Ik heb inmiddels gemerkt dat het voor mij fijner 'leeft' als ik de optie dat het wel bestaat open laat of er zelfs maar gewoon van uit ga dat het zo is (en daar naar handel) dan als ik er heel sterk vanuit ga dat het niet zo is.

Er is nog nooit iemand geweest die mij een geloofsbelijdenis met betrekking tot het heidendom gevraagd heeft, er zijn heidenen die wel in goden en andere werelden geloven en er zijn er die er niet in geloven. En in beide groepen zijn er ook nog allerlei verschillende manieren van hoe goden, geesten en dergelijke gezien worden (als natuurkrachten, als personages, combinaties daarvan en weet ik veel wat nog meer voor opties).
En er zijn er zoals ik die het eigenlijk niet precies weten maar zich in elk geval op een of andere manier tot het heidendom aangetrokken voelen ondanks dat ze eigenlijk vinden dat religie onzin is.
(ook hier zijn vast nog veel meer andere opties)

Dit veroorzaakt veel intern conflict, want ik wil het wel graag geloven, ik ben van nature religieus ingesteld. Ook heb ik "persoonlijk bewijs", dingen als
dromen en visioenen, maar het cynische (jullie zien nu vast wel waarom ik deze naam gebruik) gedeelte van mijn hersenen, het sceptische, heldere gedeelte wijst mij er op dat dit alles heel eenvoudig door mijn hersenen gefabriceerd kan worden, en dat er geen enkele goede reden is om aan te nemen dat er iets van echt is,
behalve natuurlijk dat ik het heel graag wil.

Wat betreft "komt dit uit mijn hersenen of van buiten mij?" heb ik besloten dat ik dat niet zo belangrijk vind. Tijdens rituelen en bijvoorbeeld met meerdere mensen runen zingen voel en ervaar ik 'van alles' (geloof dat ik pas na 3 jaar dat ik met het Rad weleens grote groepsrituelen mee mocht maken zo'n ritueel door kon komen zonder te huilen, maar behalve emoties ook 'energie' en 'aanwezigheid') waarvan ik best geloof dat dat allemaal door mijn hersenen kan worden opgeroepen. Maar ik vind het fijn en kan er kracht uit halen. Het heeft even geduurd maar inmiddels vind ik dat resultaat belangrijker dan de precieze verklaring.
De drang om te 'weten' is wel erg groot, maar als ik me daar teveel mee bezighoud word ik vooral gefrustreerd omdat ik nou eenmaal niet met 100% zekerheid kan ontdekken wat 'echt' is en wat alleen in mijn hoofd gebeurd (en waarom zou iets wat mijn hersenen fabriceren eigenlijk niet echt zijn? )

Er niet teveel over nadenken klinkt natuurlijk veel makkelijker dan het is en ik denk niet dat het me zou lukken zonder de toegevoegde waarde van de andere heidenen om me heen (hier op het forum o.a maar ook bijvoorbeeld bij IASC)
Zij houden zich hier ook mee bezig dus als ik gek ben dat ik dat doe zijn zij dat ook en we hebben toch, ondanks mogelijke verschillen in opvattingen en zienswijzen een gezamenlijk referentiekader wat ook erg prettig kan zijn. Een kader waarbinnen je best een hoop lol kan hebben. Dit heeft me geholpen mijn persoonlijke conflict wat minder belangrijk te vinden en gewoon te beleven.

Ik ben hier om met andere heiden (want ik beschouw mijzelf wel zo, zij het heel eclectisch en met zeer liberale interpretatie) contact te leggen, en om
facetten van het geloof te ontdekken waar ik nog niet van wist, maar ook om nieuwe stukjes van mijzelf te ontdekken.

Nogmaals welkom, je hebt mij in elk geval al de kans gegeven tijdens het reageren op je bericht tot nieuwe inzichten te komen (ik had me nog niet eerder zo duidelijk gerealiseerd dat het contact met andere heidenen mijn verlangen naar 'de waarheid' misschien wel minder belangrijk maakt) Ik hoop dat je aanwezigheid hier je zal brengen wat je ervan hoopt.


Je bent trouwens niet de enige die weleens lang van stof is geloof ik
(misschien was het voorsteltopic niet de beste plek voor mijn reactie)

*opgelost is eigenlijk een groot woord want het is wel iets wat zo nu en dan de kop weer opsteekt en wat ik af en toe ook echt nog als een innerlijk conflict ervaar.

Oorspronkelijk gepost door Alu op 18 mei, 16:58pm:
Ik herken ook wel het een en ander in wat je verteld

Lol, zo had ik het natuurlijk ook kunnen zeggen

Zo had je het ook kunnen zeggen, maar als iedereen dat deed zouden er nauwelijks interessante discussies tot stand komen :-P

Dingen die je hersenen oproepen zijn natuurlijk echt, op de zelfde manier dat een golf bestaat, terwijl er fysiek gesproken alleen maar water is.
Gerustgesteld worden dat het op een bepaalde manier bestaat is echter niet waar ik naar op zoek ben, want mijn religieuze impuls is pas gelukkig als ik geloof in de fysieke realiteit er van.
Het klinkt misschien heet kinderachtig, en het riekt zeker naar escapisme, maar idealiter, voor mij dan, zou religie werken zoals het in veel fantasy boeken werkt. priester en priesteressen kunnen wonderen verrichten, goden spreken regelmatig direct to personages zonder dat er redelijke twijfel kan zijn dat het personage zojuist tegen een kosmische autoriteit sprak.

Alu, het meeste wat ik schrijf is niet of nauwelijks aan het heidendom gerelateerd, ik heb in het verleden wel anderhalf gedicht met dat thema geschreven, maar het is allemaal in het Engels.


Aangepast door Wilco op 18 mei 2011, 18:42pm

Oorspronkelijk gepost door Renco op 18 mei, 18:06pm:

Dingen die je hersenen oproepen zijn natuurlijk echt, op de zelfde manier dat een bestaat, terwijl er fysiek gesproken alleen maar water is.
Gerustgesteld worden dat het op een bepaalde manier bestaat is echter niet waar ik naar op zoek ben,

Ontbreekt er een woord in de zin over het water?

Ik weet niet of die volgende zin echt aan mij gericht is (heb het gevoel dat dat wel meevalt) maar je geruststellen was niet waar ik mee bezig was, het was gewoon een overpeinzing die op kwam terwijl ik probeerde weer te geven hoe ik er nu op dit moment in sta.

Eh, ja, daar hoort "golf" te staan tussen "een" en "bestaat", sorry.

Ik begrijp dat je me geen geruststelling probeerde te geven, ik wou alleen maar iets dat je zei aangrijpen voor een discussie.

Mooie binnenkomer Renco.
Als het je "troost biedt ;-) op dit forum waart zelf iemand rond die helemaal niks voelt ziet hoort en zelfs niet gelooft.

Als iets mij beschrijft is het wel de term agnost.
:ik weet het gewoon niet.

Het hoeft voor mij ook gewoon niet zo.
Maar kan wel aanvaarden dat het voor een ander wel zo is. En kan ook nog met een stalen gezicht om mooi weer bietsen.
Beetje onder het motto: zij geloven het en niet geschoten is altijd mis

Mijn religieuze gevoel staat misschien nog het best beschreven in Small gods van Terry pratchett. Goden zijn zo groot als dat ze gelovige hebben en na je dood gebeurt er wat jij gelooft dat er gebeurt.

Al ben ik er nog niet uit wat er dan met beroepstwijvelaars gebeurd ;-)


maar discussie is altijd leuk zolang je elkaar maar in je waarde laat

en dit was een korte post

Welkom hier Renco,

Leuk dat je je zo uitgebreid voorstelt.

Voor mij is het wat laat om nog hele verhalen te gaan schrijven, dus ik houdt het even bij deze drie volzinnen.

Bedankt voor het warme welkom allemaal

Wat je beschrijft uit fantasy boeken vormt voor een aantal van ons hier toch min of meer realiteit, hoewel net even anders. Kom eens naar een doe-dag zo ik zeggen. De komende van 6 november zou wellicht heel geschikt zijn. 's Morgens een lezing en discussie en 's middags praktijk.
En heel belangrijk: je mag bij ons heel hard gillend weglopen als je het allemaal onzin vind

doe ik ook regelmatig
heel hard mensen uitlachen (wel liefdevol uitlachen he niet gemeen) mag ook
;-)

Liefdevol uitlachen noem ik altijd toelachen, klinkt aardiger :-P
Ik ben heel slecht met nieuwe mensen ontmoeten, en nog slechter met mij emotioneel blootstellen aan vreemden (en dat is toch waar religie voor mij op neer komt, het is heel privé), dus zo'n doe-dag klinkt niet echt als een goed idee.

Welkom Renco.

Hersenen zijn vreemde dingen. Komt ook vaak nog bij kijken hoe iemand opgevoed is. Mijn ouders waren gelukkig op en top flower power (ma katholiek, pa atheist) en stonden voor veel open. Dus dat er meer is tussen hemel en aarde is mijn brein niet onbekend. Dat intern conflict heb ik niet, wel op ander gebied. Had als kind veel "onzichtbare" vriendjes. Komt misschien ook doordat ik open ben en geen probleem heb met mijn emoties de vrije loop te laten. Je moet gewoon geloven wat voor jou het beste aanvoelt.

quote:
"Ik ben heel slecht met nieuwe mensen ontmoeten, en nog slechter met mij emotioneel blootstellen aan vreemden"

Volgens mij ben je daar met je introductie al een heel eind mee op weg

Oorspronkelijk gepost door Renco op 19 mei, 13:21pm:

Ik ben heel slecht met nieuwe mensen ontmoeten, en nog slechter met mij emotioneel blootstellen aan vreemden.

Ag, is niet veel anders dan een RPG groep. Daarover gesproken, welk deel van het land woon je? kan binnenkort nieuwe recruiten gebruiken voor een nieuwe groep die ik wil beginnen na afstuderen.

Er gebeurt niet zo heel veel straight-faced RPing in mijn groep, bovendien zijn dat mensen die ik al tijden ken.
Ik woon in Zuid-Holland, m'n gebruikelijke groep verzameld meestal in Den Haag, en komt behalve mijzelf uit Den Haag en Delft.

Weinig echte sessie klinkt als een extra reden om te zien of er meer te spelen valt
EDIT: discussie met Rachèl of je met straight faced nu serieus bedoelt of jou aanduiding van table top in plaats van online zoals ik het opvat(te)

Mijn persoonlijke ervaring met de keren dat ik begon of voor een sessie met groep samenkwam die ik verder allemaal nog nooit gezien had is dat het over het algemeen allemaal erg natuurlijk gaat ook al is het natuurlijk beetje spannend/eng zo'n eerste sessie met vreemden. Vermoed omdat iedereen met duidelijk doel daar samen komt en omdat je je achter karakters kan verstoppen.

Wat is je voorkeur voor speelstijl? RolLplaying of RolEplaying? Fantasy, scify, horror, etc of wat voor mix dan ook?

Als ik zelf iets organiseer zal het hoogstwaarschijnlijk in Dordrecht zijn tenzij er weer roulatie systemen komen.

Aangepast door Rachèl op 19 mei, 16:34pm

Ik heb voornamelijk Dungeons & Dragons gespeeld, en zelf een keer een Deathwatch (warhammer 40k, dus sci-fi, RP) sessie gedraait. Ook ligt er nog een plan om met een paar vrienden een Vampire game de gaan doen die een stuk meer RP-heavy is.

Dat klinkt best goed ben persoonlijk geen DnD fan omdat het me te veel hack 'n slash stimuleert en weinig echt roleplaying maar wel handig als medium omdat er daar tenminste redelijk spelers van/voor te vinden zijn

mijn advertentie op RRPG

Mijn groep gebruikt om die reden nog 3.5 ed, 4th ed doet mij inderdaad ook te veel denken aan tabletop diablo. Deathwatch is wel heel erg hack 'n slash, en dakka dakka, het grootste gedeelte van de game draait om combat. Desondanks zijn er wel veel mechanics ingebouwd om rolpelayen te stimuleren, zoals bonus XP voor goed RPen, en verdubbeling van bepaalde effecten als je het goed uitspeelt, het kan je dus letterlijk het leven redden.

Ila, mijn beiden ouders zijn redelijk a-religieus, ben tegen de wens van mijn groot-ouders nooit gedoopt, omdat m'n ouders vonden dat ik dat soort dingen later als nog zelf kon laten doen als het me aanstond. Emotioneel blootstellen komt natuurlijk in gradaties, en de anonimiteit die het internet biedt help enorm voor mij om over dit soort dingen te kunnen praten. Ik heb bij tijd en wijle flink problemen op het sociale vlak, hoewel het erger was (ben aan het begin van mijn middelbare school carriere nog naar een sociale vaardigheden trainer geweest), en de dingen die ik lastig vind om uit te drukken lijken soms heel willekeurig en specifiek.
Nogmals dank voor het vriendelijke welkom

Oorspronkelijk gepost door Renco op 19 mei, 16:58pm:
Ik heb bij tijd en wijle flink problemen op het sociale vlak, hoewel het erger was (ben aan het begin van mijn middelbare school carrière nog naar een sociale vaardigheden trainer geweest),

och, wie niet?



Ik wil ook alleen RPGen met mensen die ik al heel lang ken maar Wilco haalt steeds allemaal vreemden in huis

Welkom hier Renco! :-) (ik heb je stuk nog niet helemaal gelezen, maar dat ga ik nu met interesse doen, evenals de rest van de discussie ;-)