Uiteindelijk viel hij in slaap. Hij droomde dat hij op een berg stond en dat vlak voor zijn voeten een grote regenboog begon. Het leek of de regenboog hem uitnodigde en Jasper begon te klimmen. Hij kwam bij een huisje en naast dat huisje stond een man met witte kleren. 'Wit, daar zitten alle kleuren van de regenboog in,' dacht Jasper.
'Kom,' zei de man.
Ze gingen allebei zitten en keken een tijdje naar het mooie uitzicht.
'Je hebt een heleboel moeilijke sommen,' zei de man toen. 'Zullen we ze één voor één doen?' En hij begon te vertellen. Heel anders dan de Juf en heel anders dan Paul. En tot zijn stomme verbazing merkte Jasper dat hij deze uitleg wèl kon begrijpen. Het gekke was dat de man ook vertelde over dingen die er helemaal niets mee te maken leken te hebben maar dat juist die dingen hem heel goed hielpen om de sommen beter te kunnen snappen.
'Hij moet vast heel knap zijn,' dacht Jasper.
'Het is een van mijn taken om kennis aan de mensen te brengen,' zei de man, alsof hij zomaar wist wat Jasper dacht. 'Drie sommen is wel genoeg voor vandaag,' zei hij. 'Morgen weer een paar.'
En voor Jasper verder nog iets kon zeggen, voelde hij dat hij langs de regenboog naar beneden gleed en precies in zijn bed terechtkwam.